Verhalen vanuit Doyo

Door Chantal

Waar gaat het over?

Verhalen vanuit Doyo. Soms over wat hier gebeurt. Soms over een training die iets losmaakte. Soms over wat er met mij gebeurt. Voor als je even tijd hebt. En koffie.

Portret van Chantal Straver, oprichter van Doyo, in de tuin

Waar wil je meer over lezen?

Twee rustpunten

4 november 2026

In mijn les zitten Piet en Michiel allebei als deelnemer in de groep.

Niet alleen zijn idee

3 november 2026

Een gesprek in de keuken, en daarna gaf Floris het uit handen.

Zijn ogen ontmoeten de mijne

13 oktober 2026

Op het karate-examen van mijn zoon Boris. Het eerste waar ik bij ben.

Hij doet het beter dan ik ooit deed

5 oktober 2026

Een taartje op het terras, en Michiel die met drie deelnemers langsloopt.

Met mijn neus erbovenop

29 september 2026

De sla viel op de grond. Over alles wat ik losliet, op één ding na.

Wat fijn zou het zijn

25 september 2026

Terwijl het water doorloopt, vraag ik me af: hoe fijn zou het zijn als deze training overbodig werd?

Ik zou het zo nog een keer doen

22 september 2026

Meike: Nu, twee jaar later, zou ik de training zo nog een keer doen.

De grootste fout die ik heb gemaakt

20 september 2026

Het was laat. Ik zat alleen achter mijn bureau. En ergens schreef ik het op.

Mijn ogen op half zeven

8 september 2026

Een verslaggever die alles met de hand opschrijft, en ik weet niet of ik het precies wel goed vertel.
Dit zijn ze!

Niet alleen zijn idee

3 november 2026

Een gesprek in de keuken, en daarna gaf Floris het uit handen.

Ik zou het zo nog een keer doen

22 september 2026

Meike: Nu, twee jaar later, zou ik de training zo nog een keer doen.

Welke pijn ben ik bereid te dragen?

15 augustus 2026

Remco: Ik ben inmiddels begonnen aan een nieuwe bijbaan als HAP-chauffeur.

De leidinggevende die belde

22 maart 2026

Hij belde op een dinsdagmiddag, voordat het crisis werd.

Op de bodem is het altijd rustig

6 maart 2025

Ik sta er soms met een groep aan de rand. We kijken naar het water. En dan vertel ik ze iets over de bodem.

Een half jaar later belde hij terug

8 januari 2025

Arnold zei na de koffie niets toe. Hij liet het landen.

Het vuurtje zelf weer aanwakkeren

4 januari 2025

Marise: Juist omdat je dit voor jou doet, en een keer eens niet voor een ander.

Zacht zijn voor jezelf

30 december 2024

Esther: In zacht zijn voor jezelf zit misschien wel de grootste kracht.

Ineens stond hij in de trainingsruimte

2 oktober 2022

Zestien jaar niet gezien. Hij zocht iets wat zijn werkgever niet aanbood.

Wat fijn zou het zijn

25 september 2026

Terwijl het water doorloopt, vraag ik me af: hoe fijn zou het zijn als deze training overbodig werd?

Wat een team veilig maakt

1 mei 2026

Ik had opgeschreven wat er speelde. Een collega zei: "oh kijk nou, Chantal heeft dingen opgeschreven."

De jas die aanblijft

24 april 2026

Een boze vader, en de seconden die bepalen of het escaleert of niet.

Ze noemde het kindermishandeling

23 maart 2026

Ten overstaan van iedereen. Zo voelt psychosociale onveiligheid op school.

Het loopt niet slecht

12 november 2025

Maar het voelt alsof we steeds iets missen.

Samen naar de auto

20 juli 2025

Twintig inwoners, twee ambtenaren. En dan gaat iemand staan.

Schouder aan schouder

23 november 2024

Vier MT-leden schreven los van elkaar hetzelfde op. Aan het eind van de dag stonden ze buiten, schouder aan schouder.

Voordat ik het wist had ik 112 gebeld

11 september 2024

"De emoties kwamen pas bij de briefing, toen we onder elkaar waren."

Wat fijn zou het zijn

25 september 2026

Terwijl het water doorloopt, vraag ik me af: hoe fijn zou het zijn als deze training overbodig werd?

Wat een team veilig maakt

1 mei 2026

Ik had opgeschreven wat er speelde. Een collega zei: "oh kijk nou, Chantal heeft dingen opgeschreven."

De jas die aanblijft

24 april 2026

Een boze vader, en de seconden die bepalen of het escaleert of niet.

Ze noemde het kindermishandeling

23 maart 2026

Ten overstaan van iedereen. Zo voelt psychosociale onveiligheid op school.

De moeder met de taart

1 maart 2026

Een moeder met een taart aan de balie. Over hoe wat normaal is op een school langzaam verschuift.

Het loopt niet slecht

12 november 2025

Maar het voelt alsof we steeds iets missen.

Een gewone dinsdag

15 februari 2025

Een vader bij de deur. Een moeder die niet weggaat. Geen uitzonderingen.

Voordat ik het wist had ik 112 gebeld

11 september 2024

"De emoties kwamen pas bij de briefing, toen we onder elkaar waren."

Twee rustpunten

4 november 2026

In mijn les zitten Piet en Michiel allebei als deelnemer in de groep.

Zijn ogen ontmoeten de mijne

13 oktober 2026

Op het karate-examen van mijn zoon Boris. Het eerste waar ik bij ben.

Hij doet het beter dan ik ooit deed

5 oktober 2026

Een taartje op het terras, en Michiel die met drie deelnemers langsloopt.

Met mijn neus erbovenop

29 september 2026

De sla viel op de grond. Over alles wat ik losliet, op één ding na.

De grootste fout die ik heb gemaakt

20 september 2026

Het was laat. Ik zat alleen achter mijn bureau. En ergens schreef ik het op.

Mijn ogen op half zeven

8 september 2026

Een verslaggever die alles met de hand opschrijft, en ik weet niet of ik het precies wel goed vertel.

Dan voel ik me wel een beetje alleen

18 augustus 2026

Nog nooit iemand met zo’n hoge overprikkelingsgevoeligheid tegengekomen, zei ze.

Daar merkte ik niks van

11 augustus 2026

De eerste ochtend van het eerste programma, en de evaluaties die ik pas onder het dekbed durfde te lezen.

Hij spat op uit het water

3 augustus 2026

Een jongen, een vijver, en een vis die niemand echt ziet.

Hij doet het beter dan ik ooit deed

5 oktober 2026

Een taartje op het terras, en Michiel die met drie deelnemers langsloopt.

Met mijn neus erbovenop

29 september 2026

De sla viel op de grond. Over alles wat ik losliet, op één ding na.

Ik had nog één plek over

15 maart 2026

Er was nog één plek in de groep. Ik liep een rondje door het park en wist opeens wie ik wilde vragen.

De vlieg aan de muur

27 februari 2026

Erik zei achteraf: we gingen zitten met een idee, en we staan weer op met een uitgewerkte training.

De aalscholver op onze vensterbank

6 juni 2025

Monica volgde twee jaar geleden het programma. Gisteren stond hij er opeens.

Volledige stilte

13 augustus 2024

Geen telefoon, geen laptop. Alleen een kladblok. En toen kwam het idee.

Zo wil ik het zelf ook voelen

18 mei 2023

Over wat je voelt als je ergens binnenkomt. En waarom dat een keuze is.

Wil je verder lezen?

Toen ik eindelijk durfde

Honderd korte verhalen. Over liefde, twijfel en opnieuw beginnen.