Auteur: Chantal Straver

[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Er zijn van die perioden waarin mijn goede gewoonten wat naar de achtergrond schuiven. Dat ik het niet meer hélemaal doe zoals ik het ooit bedoeld had. En dat is oké. Een adempauze mag en het hoeft niet altijd perfect.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Denk jij weleens: "Waarom overkomt me dit nou?" Nou, waarom maak je niet jezelf autoriteit? In mijn eigen struggles, eerder rondom werk, later rondom mijn gezondheid, heb ik ontdekt dat je niet al je hoop en vertrouwen enkel op andere autoriteiten moet vestigen. Jezelf overleveren aan anderen, alles voor je laten bepalen, creëert slachtofferschap. Er is niemand zoals jij en dus niemand die precies weet wat jij hebt meegemaakt of hebt moeten doorstaan om te zijn waar je nu bent. Jezelf autoriteit en dus verantwoordelijk maken, verandert alles.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Niet een klein beetje enthousiast. Vastbesloten. Toegewijd. Aan mijn levensproject dat we via Doyo Trainingen hebben uitgerold. Waarvoor ik ‘s ochtends 5.00 uur mijn bed uit spring. Van de daken wil ik het roepen. 
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Afgelopen zondag rende ik door de regen naar huis. Het was een klein stukje vanaf het treinstation. Ik lachte hardop. Het was voor het eerst in twee jaar dat ik rende zonder de MS in mijn benen te voelen. Geen verlamming, geen verzwaring, geen tintelingen.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Uit ervaring weet ik dat mensen super ver kunnen komen op wilskracht. Zelf heb ik dat jarenlang gedaan. Ik had een verschrikkelijke drive (vanuit een drift om mezelf te bewijzen) en energie voor 10. Ik deed alles omdat ik geen goede focus had, en ik deed alles omdat ik geen kansen wilde mislopen. Niet wist wat ik niet moest doen. En toen ging mijn energie als een vuurtje uit. De diagnose was MS.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Vroeger dacht ik dat je voor een slank lichaam moest afzien. Keihard lijden en doorstaan. Pas als ik zwaar oncomfortabel en buiten adem mijn rondje had uitgerend ervoer ik een klein moment van euforie. Blij dat ik mezelf ertoe gezet had en volgehouden had, voornamelijk voor die armzalige 300 calorieën die ik verbrand had. Andere keren sleepte ik mezelf naar de sportschool. Waar ik opzag tegen een routinerondje apparaten.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Al enige jaren beschouw ik mezelf als iemand die niet van ‘crap’ houdt. Ik doe niet mee aan spaaracties, heb afgezien van wat boeken geen echte verzamelingen en ik mijd tierelantijntjes en frummels als de pest. Toch blijkt weer, dat in diezelfde jaren bij mij thuis, magischerwijs zooi aan het nestelen is geweest. Kaboutertjes hebben het niet gedaan, ik verdenk vaak mijn man, maar ik moet op z’n minst medeplichtigheid bekennen.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Misschien wel de meest basale vraag met het allermoeilijkste antwoord. Wie ben jij? In een voorstelronde zou je je naam zeggen. Je gooit je leeftijd in de groep en waarschijnlijk je beroep. Verder ben je misschien een vader of een moeder, en in ieder geval een zoon of dochter, maar dat spreekt voor zich. En dat was het dan.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Een aantal jaar geleden werd ik wakker. Ik bedacht me eindelijk het belangrijkste ooit: Ik moet beter voor mezelf zorgen. Zoiets dat je weleens denkt, maar misschien nooit doet, voor een langere periode dan. Herkenbaar? Ik werkte al jaren onmogelijke werkweken en plande elke minuut van de dag zorgvuldig in. Zoveel tijd moest ik voor mijn kind zorgen, zoveel tijd moest ik werken en dan had ik nog een beetje tijd om te koken. Dat ik al zo weinig energie had van een chronische ziekte telde niet eens mee.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Het is fijn om te kunnen gaan met lastige situaties, om breder naar de wereld te kijken, om jezelf en je eigen kwaliteiten beter te leren kennen. Om te oefenen met je intuïtie en een eigen mening te leren vormen. Om in jezelf te geloven en daardoor meer zelfvertrouwen te hebben. Om op een goede manier voor jezelf (en misschien zelfs ook voor anderen) op te komen, door duidelijk je grenzen aan te geven en te letten op je houding en hoe je iets overbrengt. Wij geloven dat ieder kind, of eigenlijk ieder mens, is gebaat bij trainingen in weerbaarheid.
Call Now Button