Mijn verdiende loon

Al vanaf het begin ontweek ik websites van anderen. Ik zocht er niet naar, ik klikte er niet op, ik wilde er niets van weten. Ik had zo’n raar bijgeloof dat dat mijn eigen inspiratie zou ‘jinxen’.

Je zou kunnen zeggen dat ik daardoor nooit een zorgvuldig marktonderzoek heb gedaan. En dat klopt. Honderd procent. Maar ik had iets wat sterker was dan dat. Ook al klinkt het als een vies woord nu. Authenticiteit. Alles ontstond uit mijn eigen ervaringen en overtuigingen. Vanuit mijn drive en oprechte fascinatie dook ik steeds dieper in persoonlijke ontwikkeling.

Doyo heette al jaren Doyo, voordat het programma dat ik in mijn hoofd had geprent eindelijk vorm kreeg. Begin 2020 begeleidde ik voor het eerst een groep. So far so good.

Maar, zoals je al van me weet, was dat naar de website vertalen niet gelijk zo gemakkelijk. Jarenlang was ik daar dag en nacht mee bezig. En toen nog een paar jaren extra. En nu zijn we hier. Eindelijk blij.

Had ik het daar maar bij gehouden. Gewoon even die laptop dicht. Klaar. Opnieuw vakantie vieren.

Maar nee. Ik probeerde de website te vergelijken met die van anderen. Dan toch. Ik kreeg mijn verdiende loon. God straft onmiddellijk. Op een andere website las ik vol verbazing al mijn oude teksten voor Doyo terug. Woord voor woord, zin voor zin. Ik kon het in eerste instantie niet geloven.

De volgende dag werd ik wakker. “Ik laat het los.” En dat lukte nadat ik ze een bericht had gestuurd.

Ik zag weer al het moois wat al gebeurt en aan het ontstaan is. Ondertussen bracht Rik de tuin in het gareel. De glazenwasser liep met zijn slang langs de ramen, glimlachend naar me, vanonder zijn capuchon, in de stortregen.

En toen kwam een journalist langs. Om een verhaal over me te schrijven. Met fotograaf. Precies toen de zon tussen de buien door scheen, en alle druppels op het groen licht gaven. Binnenkort te lezen in BN de Stem. Over Doyo, als ondernemer in de regio. Over MS. Verder weet ik het nog niet. Ik heb mijn best gedaan. Ik was gewoon mezelf.

Zo zie je maar.

Dit stuk verscheen eerst in mijn mail.

Dit vind je misschien ook interessant