Zo wil ik het zelf ook voelen

Het zonlicht was er anders dan thuis. Geen agenda, nergens naartoe. Ik was op een plek die ik niet kende, voor iets wat ik nog nooit had gedaan. Even acclimatiseren mocht. Even landen.

Dat gevoel wilde ik ook kunnen geven.

In 2017 was ik bij een masterclass in Amsterdam. Vijfsterrenhotel. Zeven deelnemers. Iedereen een eigen bureautje, een eigen fles water, een eigen notitieboek. Bij binnenkomst werd ik ontvangen door een man in driedelig pak en begeleid naar de juiste ruimte. Niets was aan het toeval overgelaten.

Ik vond het inspirerend. Niet het pak, niet het hotel. Maar het idee dat iemand had nagedacht over wat ik zou voelen als ik binnenkwam. Dat is een keuze. Dat is iets wat je doet of niet doet.

Bij Doyo doen we het. Alleen anders.

Je naam staat handgeschreven op een kaartje op de plek waar je mag zitten. Er liggen pantoffels voor je klaar, want we mediteren buiten en je wil niet steeds van schoenen wisselen. Het notitieboek is er. De pen is gemaakt van gerecyclede petflesjes. Als je terugkomt van buiten, ruik je de soep al. De tafel is gedekt terwijl jij er niet bij was.

Aan alles is gedacht. Omdat jij er bent.

Wil je vaker iets van ons lezen?

Af en toe schrijven we iets op LinkedIn. Geen programma-updates, maar wat er speelt. Gewoon iets om bij stil te staan.

Even stoppen met 'goed doen'?

In het Programma Zelfontwikkeling werk je niet aan een betere versie van jezelf. Maar aan wat er al is.

Dit vind je misschien ook interessant