“Changes” van Tupac loopt af via mijn headphone. Ik zie tuinman Rik buiten met een flinke machine de strijd met het onkruid aangaan. Ik hoor er niets van. Het is lang geleden dat ik muziek op had. Geluid was lange tijd te veel. Ik zit er helemaal in. Het ene goede nummer na het andere. Ik deins mee, terwijl ik de uitjes, geweekt in olijfolie en balsamicoazijn, verdeel over de salade. Klaar!
De muziek zwelt aan als ik onderweg naar de entree loop. Dans. Als vanouds bewegen mijn heupen, gaan mijn armen de lucht in, playback ik mijn hart eruit. Ik kijk in de grote, ronde spiegel en lach.
Mijn haar heb ik deze week laten knippen. Mijn lange donkere haar voelde ineens als een zware deken. Ik verlangde naar mijn eigen natuurlijke donkerblonde kleur. En korter haar. Luchtiger, lichter. Na bijna dertig jaar lang haar.
Het klinkt als niets. Wat maakt dat nou voor verschil?
Maar hier ben ik, uitbundig aan het dansen. Mijn hart maakt een sprongetje. Ik voel me sexy.
Dit stuk verscheen eerst in mijn mail.
