Toen ik eindelijk durfde
Durven kiezen voor jezelf. Ook als alles op het spel staat.
Voor wie voelt: ik kan zo niet nog tien jaar doorgaan.
Als je ’s nachts wakker ligt terwijl alles “goed” lijkt.
Jarenlang blogde ik voor Viva. Ik had een fijn huwelijk, een mooi huis en een goede baan. Maar… ik voelde me steeds ongelukkiger en kon niet meer slapen. Mede door hoge verwachtingen (van anderen, maar vooral van mezelf). Ik nam ontslag. Ik brak met mijn man die tegelijkertijd al tien jaar mijn beste vriend was, met wie ik nooit maar één ruzie had gehad. Ik verhuisde met een tas en een koffer.
Het ene besluit sterkte me om ook het volgende besluit te nemen.
Niet veel later bundelde ik blogs uit die tijd, en temeer: ik raakte de pijn, complexiteit, maar ook de liefde achter de blogs aan. Zo ontstond ‘Toen ik eindelijk durfde’. Het boek is een bundel van honderd korte, eerlijke verhalen. Over liefde, twijfel en opnieuw beginnen. Je leest een verhaal in een paar minuten weg.
In één blog zou de context compleet verloren gaan. In het geheel van een boek durfde ik wèl te vertellen over mijn scheiding, de moeilijke tijd op mijn werk, hoe ik achter mijn grote liefde aanging. In het boek lees je de groei van een kwetsbaar meisje dat met vallen en opstaan steeds weerbaarder wordt.
Waar ik nu sta
De gevaarlijkste gok is denken dat je later nog wel tijd hebt. Ik heb gedurfd en geleerd mijn hart te volgen. Hoe kan het dan niet goed komen? Want zelfs als het mis gaat, heeft het nu zo kunnen zijn.
Op dit moment woon ik waar Doyo woont. Op een bijzondere plek, in Lage Zwaluwe. Met de liefde van mijn leven en zoon Boris. Niet alles gaat altijd soepel. Ik focus op wat wél lukt. En wat er allemaal ook is.
