fbpx
 

Werkelijk kunnen loslaten

Werkelijk kunnen loslaten

Er is bijna geen cursist geweest die niet een traan heeft gelaten. Vooral de laatste dag staat er berucht om. Door de ontlading die zich dan ontvouwt, de opluchting die er is. Het werkelijk kunnen loslaten van de ballast die je al een hele tijd hebt meegesleept. Niet alleen in theorie, maar met je hele hebben en houwen. 

Het is de reden waarom ik met veel cursisten nog een tijd contact heb na de cursus. Velen kiezen ervoor om een individuele sessie te bewaren voor later. Wat gewoon mag! En zo komt het dat ik maanden na die laatste dag nog even kan checken hoe de vlag erbij hangt. Tijdens een wandeling of met een kop koffie. 

Alles zit al in je

De één heeft al in de cursusperiode grote veranderingen doorgemaakt, niet alleen van binnen, maar ook van buiten. Hij heeft een veel toffere baan voor elkaar. Zij kan het hetzelfde werk anders invullen, met de focus op wat zij belangrijk vindt. Hij geeft eindelijk geen fuck meer om de onbelangrijke zaken, en zit daardoor zoveel relaxter en lekkerder in zijn vel. En zij heeft los kunnen laten zich constant zorgen te maken om wat misschien in de toekomst gebeurt. Het zijn de grote dingen die voor een ieder van hen onbewust overheersend aanwezig waren. Waar iets mee moest. Rust, bevrijding en meer zelfvertrouwen is wat het voor ieder van hen oplevert. 

De ander heeft wat meer tijd nodig. Wel met dat grote besef van wat er precies nodig is, en ook de handvatten om in het dagelijkse leven niet meer in de waan van de dag te vervallen. Er komt uiteindelijk altijd dat moment dat ook die cursist zelf de knoop weet door te hakken. Dat is de kracht van de cursus. Je beseft je dat alles al in je zit. Je mag gewoon datgene gaan doen wacht echt bij je past. En hebt door de cursus een plan de campagne om daar op jouw tijd te komen. 

Groeien door de worsteling heen

“Ik wou dat al deze inzichten al op de basisschool geleerd werden.” zei een cursist. Ik begrijp hem. Helemaal. Het is de tijd waar niet-helpende overtuigingen zich in je wortelen. Enerzijds weet ik dat niet alle inzichten zo diep gevoeld kunnen worden, zonder ook eerst de nare ervaringen te hebben meegemaakt. Anderzijds wens ik dat pijn voorkomen kan worden. En toch is dat wat ik juist voor een deel doe bij de cursisten: je eventuele pijn in het verschiet verzachten. Je kunt namelijk groeien door pijn, èn je kunt groeien door inzicht. 

Door de inzichten, je eigen voorbeelden en alle essentiële handvatten waarmee je oefent tijdens de cursus – ontwikkel je je symbolisch van een rups naar een vlinder. Je mag er diep induiken, er zelfs even mee worstelen, maar dan mag je die cocon ook achter je laten. En van grote hoogte naar beneden kijken. Met al dat perspectief. En jezelf zien. Waar je dan staat, en waar je het voor doet. Dit leven. 

Een beetje lachen zul je ook.

Om dat wat je al die tijd zo dwars zat. Om de ‘verkeerde’ race die je liep in de ratrace die ‘iedereen’ lijkt te lopen. Om de onrechtvaardige gevoelens die je ervaren hebt. Dat heb je werkelijk kunnen loslaten. Wat heus niet voor 100% naar de vergetelheid is geraakt. Maar waar je je volledig van bewust bent nu. Het was er om van te leren. Het was er nooit om een leven lang mee te zeulen. 

Het is nooit ’te laat’

Je kunt op iedere leeftijd veranderen. Ook als je al succesvol bent – maar er toch iets knaagt. Juist dan. Want wat betekent succes voor jou werkelijk? Ben je gelukkig? Voel je (genoeg) betekenis in je leven? 

Het is de weg die ik zelf ook heb bewandeld. Van het moment dat ik dacht dat ik alles helemaal voor elkaar had. Terwijl het toch bleef wringen. En ik me uiteindelijk zó ongelukkig voelde dat ik wist dat het totaal anders moest. Dat ik inderdaad de verkeerde race liep. 

Die met terugkerende kracht nooit ‘slecht’ is geweest. En in het licht van mijn huidige werk bijdraagt. Als ik zie en voel wat de cursus teweeg brengt bij de cursisten, dan voel ik weer die bijzondere shift met ze mee. De struggles doorbroken. De weg vrijgemaakt. Met een hoger bewustzijn kiezen waar je wèl voor wilt gaan. Om dat ook met je hele hart te kunnen doen.

Chantal Straver
chantalstraver@gmail.com

Oprichter Doyo Trainingen. Trainer. En auteur van 'Toen ik eindelijk durfde'.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.

Call Now Button