fbpx
 

weerbaarheid Tag

[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Begin juni brengt trainer Chantal Straver haar boek Toen ik eindelijk durfde uit. Daarin laat Chantal haar huwelijk, huis en baan achter zich om een gelukkiger leven te veroveren. Ze besluit haar hart te volgen, al weet ze niet wat de toekomst haar brengt. Openhartig schrijft ze over haar dromen, ambities, keuzestress, overwinningen en worstelingen als twintiger. Trouw blijven aan jezelf blijkt in deze inspirerende zoektocht de belangrijkste troef.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Trainer Chantal werd een tijdje geleden door TV-Sportplezier en J/M Ouders geïnterviewd over kinderen die extra hulp en begeleiding kunnen gebruiken op een sportvereniging. Ze zei meteen al: "Er is niet zoiets als lastige kinderen, wel lastig gedrag" en dat komt ook terug in het artikel. Mét voorbeelden uit de karateschool, die zij en trainer Arno runnen, naast Doyo Trainingen.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Pas zag ik een jonge vrouw, helemaal op van de zenuwen. Het was niets bijzonders wat ze moest vertellen. Maar het feit dat ze voor een groep mensen stond, zorgde ervoor dat zichzelf niet helemaal onder controle had.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Sinds een aantal maanden geven we karateles aan jongvolwassenen met een verstandelijke beperking binnen onze club: G-Karate. Op de één of andere manier vind ik dat die naam niet de lading dekt.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Als kind was ik niet goed in sport. Zowel op schoolgym, als op gymgym was ik, by far, de allerslechtste van de klas. Ik kukelde van de evenwichtsbalk, voelde me dolgelukkig als ik de andere kant van de kast haalde en het zweet brak me uit als ik een koprol moest doen. Toch heb ik acht jaar lang op gym gezeten, van mijn vierde tot mijn twaalfde levensjaar. Wat een drama.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Lang had ik een druk bestaan, waarin het halen van deadlines en afspraken nodig leek om te overleven. Het voelde alsof ik pas nuttig was als ik het druk had. Ik legde alles opzij om ’s avonds de laatste to do van het lijstje te kunnen strepen en uitgeteld naar bed te gaan. Ik vond dat erbij horen: afwegen welke afspraak voorging en elke ochtend onder de douche de planning van de dag doornemen. Ik mocht niets vergeten. Ik jaagde mezelf op.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Als kind was ik extravert en hield ik ervan buiten mijn comfort zone te treden. Sterker nog, volgens mij had ik amper een comfort zone. Ik stond op ieder podium dat ik tegenkwam.
Call Now Button