fbpx
 

MS Tag

Als hypersensitief mens heb ik het grootste deel van mijn leven me laten overweldigen door prikkels van buitenaf. Alles wat gebeurt, beleef ik redelijk intens. Je hoeft me maar met een pinkje aan te raken, en ik voel het. Het is meer dan alleen mijn lichaam. De sfeer die ergens heerst, blikken, de verwijten die tussen de regels door gezegd worden, de bedoelingen vooral. Helaas, niets ontgaat me. ...

Er was geen plan B. Dit was het plan, wist ik in mijn hart. En de enige manier was er doorheen. Door alle twijfels, onzekerheid, en ziekte. Je hart volgen always pays off. Dapper zijn is niet geen angst hebben. Maar om angst te hebben en het toch durven doen. Jezelf zijn en doen wat bij precies jou past. Elke tijd is de juiste tijd. Eén stapje tegelijk....

[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Er is niemand zoals jij en dus niemand die precies weet wat jij hebt meegemaakt of hebt moeten doorstaan om te zijn waar je nu bent. Jezelf autoriteit, verantwoordelijk maken, verandert alles. Problemen laten ons groeien Veel mensen ervaren stress omdat ze denken geen struggles of problemen te mogen hebben. Maar problemen laten ons groeien. Van problemen kunnen we leren. Je kunt het leven zien als iets waar je gebruik van kunt maken, in plaats van iets dat je aangedaan wordt. Juist niet door ‘heel positief je problemen te ontkennen’. Het zou mooi zijn als je de oorzaken van je problemen aanpakt èn tegelijkertijd te kunnen focussen op waar je heen wilt.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Afgelopen zondag rende ik door de regen naar huis. Het was een klein stukje vanaf het treinstation. Ik lachte hardop. Het was voor het eerst in twee jaar dat ik rende zonder de MS in mijn benen te voelen. Geen verlamming, geen verzwaring, geen tintelingen. Maar ik heb het wel, het was rennen met MS.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Met vlagen voelde ik me gefrustreerd en beperkt door de MS. Ik was zo sportief, zoveel aan het werk, had zo’n bewegelijk leven. En nu, wéér. Er is namelijk iets dat je wel kunt doen, ook al lijkt geen enkel medicijn te werken. Ik leef nu anders en werk efficiënter dan voordat ik MS kreeg. Van zwakte naar kracht. 
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Nieuwe kansen. Vanmiddag haalde ik oliebollen bij de bakker. Ze probeerde me nog te verleiden tot het inslaan van appelbollen. Ik twijfelde, maar dat zou iets te veel buffelen opleveren, om vlak voor het nieuwe jaar alles in mijn buik te krijgen. Soms volstaan vijf oliebollen en twee appelflappen de man ook gewoon. En goed, een paar reserve voor de kleine.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Vanmiddag werk ik achter mijn laptop in een koffiezaakje. Mijn ogen voelen moe. Mijn ogen voelen al de hele week moe. De rest van mijn lichaam trouwens ook. De MS heeft de overhand. Maar ik ben niet enkel een patiënt. Het is lastig concentreren. Dit kan ik ook volgende week schrijven, denk ik. Het is niet urgent. Ik doe dus wat ik al veel eerder deze week had moeten doen in deze zogenaamde vakantie: mijn laptop dichtklappen.
Call Now Button