fbpx
 

chronische ziekte Tag

[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Als iemand die de hashtag #nevernoteating gebruikt, waarmee ik overduidelijk #altijdveeleten bedoel, maakte ik laatst een radicale beslissing: ik eet alleen nog maar veganistisch.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Vanmiddag werk ik achter mijn laptop in een koffiezaakje. Mijn ogen voelen moe. Mijn ogen voelen al de hele week moe. De rest van mijn lichaam trouwens ook. De MS heeft de overhand. Het is lastig concentreren en al helemaal moeilijk om in mijn plan te duiken. Dit plan kan ik ook volgende week schrijven, denk ik, het is niet urgent. Ik doe dus wat ik al veel eerder deze week had moeten doen in deze zogenaamde vakantie: mijn laptop dichtklappen.
[vc_row css_animation="" row_type="row" use_row_as_full_screen_section="no" type="full_width" angled_section="no" text_align="left" background_image_as_pattern="without_pattern"][vc_column][vc_column_text]Lang had ik een druk bestaan, waarin het halen van deadlines en afspraken nodig leek om te overleven. Het voelde alsof ik pas nuttig was als ik het druk had. Ik legde alles opzij om ’s avonds de laatste to do van het lijstje te kunnen strepen en uitgeteld naar bed te gaan. Ik vond dat erbij horen: afwegen welke afspraak voorging en elke ochtend onder de douche de planning van de dag doornemen. Ik mocht niets vergeten. Ik jaagde mezelf op.
Call Now Button