Laden...

Met baby uit eten

We schuiven aan in brasserie Pierre, mijn favoriete restaurant in Rotterdam. Onze baby, Boris, kijkt belangstellend om zich heen, over de schouder van zijn papa. We bestellen vol goede moed ons eten. Wijntje erbij. Boris lacht. Hij steelt glimlachjes van andere gasten. Helaas is dat van korte duur. Moe begint hij te huilen. We leggen hem in zijn favoriete slaaphouding en wensen hard dat het snel voorbij is. Hij valt in slaap. Maar toch steeds niet diep genoeg.  

Makkelijke baby
Vanaf het moment dat Boris er is, nu vijf maanden, proberen we hem zo vaak mogelijk mee te nemen, waar we ook naartoe gaan. We willen Boris graag laten wennen aan ons leven. Dat heeft op zich geresulteerd in een makkelijke baby. Hij is niet eenkennig, hij slaapt overal doorheen of hij kijkt zijn ogen uit. Als hij een beetje rommelt of huilt om in slaap te komen, is hij na vijf minuten altijd vredig in dromenland. Gisteren dus niet. 

Boze man
Opgelaten eten we ons diner, wetende dat als we Boris oppakken het huilen nog veel langer gaat duren. De meneer van een tafel verderop, besluit na een paar boze blikken verhaal te halen. Ik heb daar begrip voor. Een huilende baby van iemand anders past niet bij de perfecte ambiance voor een zorgeloos avondje uit eten. Ik ben meer dan bereid mijn excuses te maken. De boze man, een veertiger, richt zijn betoog echter tot mijn man.

Hij geeft aan dat hij en zijn vrouw (en zijn hond vast ook) last hebben van onze baby — wijzend naar Boris — en vraagt zich af waarom we hem niet thuis hebben gelaten, of anders niet een poging doen hem stil te krijgen.

Hij besluit zijn betoog met: ‘wij hebben er dus last van.’ 
Mijn man kijkt hem aan. ‘Dat begrijp ik, het is ook vervelend.’
Extra fronsend: ‘Wat gaat u er dan aan doen?’
‘Ik kan hem moeilijk knock out slaan.’
‘Dat is geen antwoord.’ 

Twee tafels verderop
Twee dames naast ons kunnen het niet langer aanhoren, beiden proberen ze boven de boze man uit te komen.
‘Wij hebben er geen last van. We zeiden hiervoor al tegen elkaar hoe goed het is dat jullie je baby meenemen. Een baby hoort er toch gewoon bij?’
Een jongeman van twee tafels verderop staat heel dramatisch op, zijn stoel naar achteren schuivend.
‘Nee hoor, ik vind die baby prima, trek je er niets van aan.’
Verrast met deze bijval kijk ik weer naar de boze man, die nu op ontploffen staat.

Verontschuldigend probeer ik het hem uit te leggen.
’Meneer, ik vind het heel vervelend. Maar binnen nu en een paar minuten valt hij in slaap.’
‘Waarom pakken jullie hem niet op?’
’Dat werkt niet, want dan valt hij echt niet meer in slaap.’
‘Dat vind ik niet sociaal van jullie.’
‘Ik vind jou niet sociaal.’ 

Boos loopt hij weer terug naar zijn tafel.

Mijn gevoel
Van nature vind ik het verschrikkelijk andere mensen tot last te zijn. Bij de kassa in de supermarkt heb ik mijn boodschappen ingepakt voordat de caissière me vraagt naar mijn bonuskaart. Boris meenemen is een risico. Een oppas is veiliger. Dat is mijn gevoel en daar probeer ik naar te handelen. Die man vraagt niet om gekrijs.  

Eigen keuze
Los van dat is het maar net vanuit welk perspectief je naar de situatie kijkt. In veel landen is het heel gebruikelijk met de hele familie uit eten te gaan. Als je nog gewoon een gesprek met je partner kunt voeren, kun je ervoor kiezen om de baby niet je hele avond te laten verpesten. Het staat je vrij om je ongenoegen te uiten of een dialoog aan te gaan. Misschien zit er zelfs meer achter je ergernis dan geluidsoverlast. Dat zou ik echt heel vervelend vinden. 

Mij zonder voorkennis ronduit geen sociale moeder noemen is bij mij over de grens. En dat weet hij nu. 

‘Echt wel dat ik nu nog een toetje neem’. 
De dames naast me knikken lachend.
De ober loopt langs: ‘Ik was als baby véél erger.’

Na twee minuten is Boris stil. 

---

Chantal bracht vorige maand haar boek uit: 'Toen ik eindelijk durfde'. 

Boek van Trainer Chantal
In Toen ik eindelijk durfde laat Chantal haar huwelijk, huis en baan achter zich om een gelukkiger leven te veroveren. Ze besluit haar hart te volgen, al weet ze niet wat de toekomst haar brengt. Openhartig…
Lees meer
Nieuwsbrief
Categories
Nieuwste artikelen
Agenda
Meest gelezen
Tags
Bezoekadres:

Doyo
Kristallaan 25c
4761 ZC, Zevenbergen
Email: info@doyotrainingen.nl
Tel: 0634243650

Wie we zijn →

DOYO OP SOCIAL MEDIA